Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/27738 K.2025/9042

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihlerinin 31.12.2013 ve 23.02.2014, iddianame düzenlenme tarihlerinin ise 12.03.2014 ve 11.03.2014 olduğu, UYAP kayıtlarının incelenmesi sonunda, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/2841 Esas sırasında kayıtlı dosyasında suç tarihinin 31.01.2014, iddianame düzenlenme tarihinin ise 21.03.2014 olduğu,

Bu dosyadaki eylemin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi delaletiyle 3/5, 3/10. maddeleri uygulanarak temel ceza belirlendikten sonra anılan Kanun'un 3/23. ve 5/2. maddelerinin uygulanması yerine, 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte anılan Kanun'un 3/22. ve 5/2. maddelerinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Kabule göre ise; 1.Dosya içindeki KEMT varakalarına göre sanıkta yakalanan kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerinin "pek hafif" olmasına rağmen mahkeme tarafından "hafif" kabul edilerek sanık hakkında hükmedilen cezada yarı oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,