Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/27777 K.2025/8696

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 ve 7242, 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollaması ile aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/23., 5/2. maddelerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2020 tarihli 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine, sanığa gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde cezasında indirim yapılacağı soruşturma aşamasında usulüne uygun ihtar yapılmadığı gözetilerek cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağı ihtar edilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine 62/2. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4. Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,