Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/27844 K.2025/4847

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında bozma öncesi verilen 29.01.2015 tarihli hükümde 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına hükmolunduğu, bu hükmün katılan vekili ile sanık tarafından temyiz edildiği; ancak katılan vekilinin temyiz isteminin suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmesi ve lehlerine vekâlet ücretine hükmolunması gerektiği yönünde sınırlı olduğu,

dolayısıyla sanık hakkında aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son cümlesi gereğince sanığın cezada kazanılmış hakkı korunarak bozma öncesinde hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazın yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.