Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/28774 K.2025/9072

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden; yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunulmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan vekiliin yokluğunda verilip 14.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.06.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Bozma öncesi verilen 22.10.2015 tarihli hükmün katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edildiği ancak katılan vekilinin temyiz isteminin suçta kullanılan nakil aracının müsadere edilmesi gerektiği ile sınırlı olduğu görülmekle aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmış olup, bozma öncesi sanık hakkında 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 820,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükmün aleyhe temyiz isteminin bulunmaması sebebiyle sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil edeceğinin gözetilmemesi suretiyle sanığın neticeten 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 7.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.