Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/28999 K.2025/3235

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2014 tarihli ve 2013/842 Esas, 2014/180 Karar sayılı kararıyla sanık ...'nın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın sanık ... ve katılan ...

İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2019/7017 Esas, 2020/11858 Karar sayılı ilamıyla 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler çerçevesinde yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve sair nedenlerden dolayı bozulmasına karar verildiği, Mahkemece bozma üzerine sanık ...'nın 2 yıl 11 ay hapis ve 250 tam gün adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

ancak 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak nedeniyle cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine karar verilmiş ise de, 05.03.2014 tarihli kararın katılan ... İdaresi vekili tarafından da temyiz edilmesi nedeniyle cezada kazanılmış hak olmayacağı anlaşılmakla, aleyhe temyiz de bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.