Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29236 K.2021/17806

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un 3/5, 3/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2018 tarihli ve 2015/690 esas, 2018/203 sayılı kararının Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 26/02/2019 tarihli ve 2018/3499 esas, 2019/669 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip,

15/04/2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince lehe hükümler değerlendirilerek yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, sanığın 5607 sayılı Kanun’un 3/5, 3/10, 3/22-2. cümle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 40,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına,

cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl 15 gün süre ile denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2020 tarihli ve 2020/839 esas, 2020/538 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2020 tarihli ve 2020/1921 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.09.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2021 tarihli ve KYB.

2021-113108 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/09/2006 tarihli ve 2006/359 esas, 2006/7944 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alınarak yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre,

1-Sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22, 43/1, 52/2 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 40,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve anılan Kanun’un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği, 5237 sayılı Kanun'un “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir.

Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması,

gerekir.” şeklindeki 51/1. maddesinin emredici hükmü karşısında, sanığın adlî sicil kaydında yer alan Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 tarihli ve 2014/79 esas, 2015/14 sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasının bulunduğu ve kararın 15/07/2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında belirlenen hapis cezasının ertelenemeyeceği gözetildiğinde, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 2-Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/690 esas sayılı dosyasındaki eylemin tarihinin 08/09/2015, iddianame düzenleme tarihinin 09/11/2015 olduğu, birleştirilen Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/752 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin ise 23/11/2015 olduğu, birleştirilen dosyadaki suç tarihinin ana dosyadaki eylemden dolayı iddianame düzenlenmesinden sonra olması nedeniyle suçun hukuki kesinti gerçekleştikten sonra işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanma yeri bulunmadığı,

her bir eylem nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği cihetle, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Dosyada suç tarihlerinin 08/09/2015 ve 23/11/2015 olduğu, sanığın adli sicil kaydına göre Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/79 Esas,2015/14 Karar sayılı 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin, suç tarihlerinden önce 15/07/2015 tarihinde kesinleşmiş mahkumiyetine dair kararın TCK’nun 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine engel olduğu, sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesine ilişkin şartlar oluşmadığından itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi,

2-Ana dosyaya ilişkin suç tarihinin 08/09/2015, iddianame düzenleme tarihinin 09/11/2015 olduğu, birleştirilen 2015/752 Esas sayılı dosyada ise suç tarihinin 23/11/2015 olduğu, birleştirilen dosyadaki suç tarihinin ana dosyadaki eylemden dolayı iddianame düzenlenmesi nedeniyle hukuki kesinti gerçekleştikten sonra işlenmesi karşısında TCK'nun 43. maddesinin uygulanma yeri bulunmadığı, her bir eylem nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle,