Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29548 K.2025/13155

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçen eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11-son maddesi delâletiyle anılan Kanun'un 3. maddesinin (5). fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra aynı maddenin (10). fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden 5607 sayılı Kanun'un 3/11-10. maddelerindenn yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Gümrüklenmiş değerin suç tarihi itibarıyla "pek hafif" olduğu, gerekçede de pek hafif olarak değerlendirildiği ve hükümde cezada 2/3 oranında indirim uygulandığı halde, hükümde "hafif" olduğu belirtilmek suretiyle çelişki yaratılması,

3.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca hüküm verilinceye kadar ödeme yapabilecek sanık hakkında, 19.08.2020 tarihinde yapılan ihtaratlı tebligatta ödeme için 90 günlük kesin süre verilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve ödeme yapmayan sanık hakkında ilgili hükümlerin uygulanmaması,

4.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum adına, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti verilmesi gerekirken mahsup yapılarak yazılı şekilde eksik vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.