Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29564 K.2023/11426

Sanık hakkında kurulan asıl karar ile Gümrük İdaresi vekilinin asıl karara yönelik temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine dair ek kararın karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) vekilinin asıl kararı,

Gümrük İdaresi vekilinin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu EPDK vekilinin asıl karara yönelik, Gümrük İdaresi vekilinin ek karara yönelik temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği EPDK vekilinin asıl karara yönelik, Gümrük İdaresi vekilinin ek karara yönelik temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/650 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2.Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli ve 2015/650 Esas, 2016/56 Karar sayılı ek kararı ile Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Asıl kararın Gümrük İdaresi vekiline 28.01.2016 tarihinde tefhim edildiği, mahkemece Gümrük İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinin mahkeme havalesi olmadan doğrudan adi posta yoluyla gönderildiği ve mahkemeye 1 haftalık temyiz süresinden sonra 05.02.2016 tarihinde ulaştığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; evrak zimmet defterinin ilgili sayfasından dilekçeye ilişkin postanın mahkeme personeline 04.02.2016 tarihinde teslim edildiği ve asıl karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla ek kararın kaldırılarak Gümrük İdaresi vekilinin 28.01.2016 tarihli asıl karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi, ele geçen eşyanın niteliği ve suçun işleniş biçimi itibarıyla suç tarihinde yürürlükte bulunan 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. EPDK Vekilinin Asıl Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Duruşmadan haberdar olduğu halde, usulüne uygun olarak düzenlenmiş dilekçe ile veya duruşmada sözlü beyanda bulunarak 5271 sayılı Kanun'un 237 ve 238 inci maddelerine göre katılan sıfatını almayan EPDK'nun hükümleri temyize hakkı bulunmadığından EPDK vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/650 Esas, 2016/56 Kararına yönelik Gümrük İdaresi vekili ve EPDK vekilinin temyiz istemlerinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,