Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29603 K.2024/452

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; bozma ilâmı sonrası dosyaya giren yeni delillere rağmen sanıkların mahkûmiyetine karar verildiğine, sanık ...'ın iş yerinin sorumlu müdürü olmayıp içkilerden sorumlu tutulamayacağına, bu konuda resmî bir araştırma yapılmadığına, ele geçen içkilerin dekoratif amaçla sergilendiğine, ticaret kastının olmadığına, sanık savunmalarının tanık beyanları ile de doğrulandığına ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

II. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2013 tarihli ve 2012/140 Esas, 2013/298 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine, kaçak alkollü içkilerin müsaderesine kararı verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 07.02.2018 tarihli ve 2015/4331 Esas, 2018/2175 Karar sayılı kararı ile ''Maliye görevlilerince yapılan denetimde sanık ...'un işletmeci, sanık ...'ın sorumlu müdür olduğu giyim mağazasında 14 şişesi kısmen tüketilmiş olmak üzere hepsi değişik markalarda toplam 57 şişe kaçak içki ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

sanıklar aşamalardaki aynı yöndeki savunmalarında bahse konu içkilerin ağırlığı turist olan müşterilerce hediye olarak getirildiğini, içkileri satış ya da ikram amaçlı bulundurmadıklarını ifade etmiş iseler de; içkilerin ele geçirildiği yerin ticari işletme niteliğinde bir mağaza olması, miktar itibariyle fazlalığı ve bir kısım şişelerin kısmen tüketilmiş olduğunun tespiti karşısında sanıkların ticari amaçla bandrolsüz içki bulundurduklarının kabulü gerekirken, beyanlarına itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2018/265 Esas, 2021/560 Karar sayılı kararı ile sanıkların 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezasının ertelenmesine, kaçak alkollü içkilerin müsaderesine karar verilmiştir.

III. OLAY ve OLGULAR

1.Maliye Bakanlığına bağlı memurların sanıklardan ... tarafından işletilen, sanık ...'ın ise mesul müdürlüğünü yaptığı Karma Konfeksiyon adlı giyim mağazasında denetim yaptıkları sırada iş yerinde bandrolsüz içki tespit etmeleri üzerine iş yerine Emniyet Müdürlüğünden ekip talep etmeleri sonrası iş yerine gelen polis memurları tarafından iş yerinde 14 tanesi kısmen tüketilmiş halde olan toplam 57 şişe kaçak içki ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanıkların savunmalarında atılı suçu inkar ettikleri anlaşılmıştır.

3.Bozma sonrası savunma tanıkları olarak dinlenen iş yeri çalışanı V.A. ve iş yerinin müşterisi olduğunu ifade eden E.G.'nin beyanları dosya arasında bulunmaktadır.

III. GEREKÇE

A. Gümrük İdaresi Adına Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Sanıkların eylemlerinin suç tarihi, ele geçen eşyanın niteliği ve suç tarihi itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin hükmü temyize hakkı bulunmadığı, mahkemece kamu davasına katılmasına karar verilmiş olmasının da hükmü temyize hak vermeyeceği anlaşılmakla, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Sanık ...'ın olay tutanağını mesul müdür sıfatıyla imzalaması ve mahkemedeki 28.05.2013 tarihli savunmasında iş yerinin müdürü olduğunu ifade etmesi, içkilerin ticari iş yerinde ikram bölümünde ele geçirilmesi, alkollü içkilerin miktar itibarıyla ticari mahiyette olması, bir bölümünün kısmen tüketilmiş olması karşısında suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan savunmalara itibar etmenin mümkün olmadığı, sanıkların ticari amaçla kaçak içkileri iş yerinde bulundurduklarının sabit olduğu anlaşılmış, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanıklara verilen kısa süreli hapis cezası ertelendiğinden 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilemeyeceği halde, hükmün (17) numaralı paragrafında hak yoksunluğuna hükmedildiğinin, (16) ve (18) numaralı paragraflarında ise hak yoksunluğuna hükmedilmediğinin belirtilerek hükümde çelişkiye neden olunması isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2018/265 Esas, 2021/560 Karar sayılı kararına yönelik Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde (B-3) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2018/265 Esas, 2021/560 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden (16) ve (17) numaralı paragrafların çıkarılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye

aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.