Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29849 K.2024/11353

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, verilen mahkûmiyet hükmünün bozularak beraat kararı verilmesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanaklarına göre, 26.02.2013 tarihinde kolluk kuvvetlerinin sanığın durumundan şüphelenilerek elindeki siyah poşette ne olduğunun sorulduğu, sanığın da kaçak sigara olduğunu beyan etmesi üzerine toplam 322 paket kaçak sigara ele geçirildiği; 13.03.2013 tarihinde kolluk kuvvetlerinin sanığı tezgahta kaçak sigara sattığı görülerek toplam 295 paket kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle ayrı ayrı kamu davaları açılmış ve açılan kamu davalarının birleştirilmesine karar verilmiştir.

Sanık savunmalarında, ele geçen kaçak sigaraları sattığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında oldukları anlaşılmıştır.

Sanığın 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan mükerrir olduğu halde Mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 5/2-b maddesi gereği cezadan 1/3 oranında indirim yapılmış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR