Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29886 K.2025/15061

Sanıklar hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1. Sanık ... hakkında kanun iadesi öncesi verilen kararın, katılan vekili ile sanık tarafından temyiz edildiği, ancak katılan vekilinin temyiz isteminin nakil aracının müsaderesi gerektiğiyle sınırlı olması sebebiyle aleyhe temyiz talebinin bulunmadığı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek bozma öncesi verilen ve sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil eden 3 yıl 9 ay hapis hapis ve 7.500,00 TL adlî para cezası

üzerinden cezasının infazına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca cezada 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra, 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ve hapis ve 6 gün karşılığı adli para cezası bulunduğu halde netice ceza olarak 4 yıl 8 ay hapis ve 120,00 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayini, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün B-6. bendinden sonra gelmek üzere "10.03.2020 tarihli hükümde sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararı yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak oluşturduğundan,