Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29890 K.2025/5920

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı hale geldiği ve sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının sanık tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağının

bildirilmesi gerekirken cezasında 1/3 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi ve hüküm verilinceye kadar ödeme yapabileceğinin ihtarı yerine belirli bir süre içerisinde ödeme yapması gerektiği ihtar edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2. Mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 6455 sayılı Kanun ile değişik 3/18. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

3.İddianamede müsaderesi talep edilmeyen davaya konu kaçak eşya hakkında ek savunma hakkı tanınmak suretiyle müsaderesi hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.