Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29993 K.2022/5525

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Suça konu eşyanın değerinin hafif veya pek hafif olmadığı, sanıkların etkin pişmanlık göstermedikleri ve suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödemedikleri gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanıkların gümrük işlemlerine tabi tutulmaksızın kaçak olarak ülkeye sokulan 750 karton bandolsüz sigarayı ticari maksatla bulundurmak ve nakletmek eyleminden ibaret somut olayda, sanıkların 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi uyarınca teşdiden cezalandırılmasına karar verildiği,

(Kapatılan) 19. Ceza Dairesi'nin 21.01.2021 tarihli ve 2019/1931 Esas, 2021/332 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18- son cümle yollamasıyla aynı Yasanın 3/5-10. ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddelerinin ilgili tüm hükümleri somut olarak karşılaştırılıp,

TCK'nun 7. maddesi uyarınca lehe olan yasa belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve değerlendirilmesi gerekli iken bozma sonrası kurulan 20.05.2021 tarihli mahkeme kararında karşılaştırma yapılırken, bozma öncesi 6455 sayılı Yasa ile uygulama yapıldığı esnada anılan Yasanın 3/18. maddesi uyarınca 3 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası öngörülen aralıkta 3 yıl 2 ay hapis cezası uygulamak suretiyle 2 aylık bir teşdit süresi belirlemiş iken,

6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18 son delaletiyle 3/5 maddesinde öngörülen 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasına konu uygulamada aynı nedenlerle teşdit takdir edildiği sırada üst sınıra yakın olarak bu kez 2 yıl 6 ay hapis cezası takdir etmek suretiyle her iki hüküm arasındaki teşdit nedenine konu takdir miktarları itibariyle orantısız olarak uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre;

1-Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin; gün adli para cezasının uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi yerine TCK’nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle yapılan değişiklik nedeniyle TCK’nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3-Davaya konu kaçak sigaraların 19.11.2013 tarihinde numune alınmak suretiyle imha edildiğinin anlaşılması karşısında, numune alınan kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, ayrıca müsadere kararı ile yetinilmesi gerekirken derhal imhası için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına karar verilmesi,

4-Dava konusu kaçak eşyanın naklinde kullanılan aracın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5-Sanıkların subut bulan eylemleri 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu olduğu halde, gerekçeli karar başlığında suçun adının 4733 sayılı Yasaya muhalefet olarak yazılması