Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29998 K.2025/12679

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelerden dolayı dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Sanığın temyiz dilekçesinde geçimini hamallık yaparak sağladığını ve para cezasını ödeyecek maddi durumu olmadığını beyan ettiği görülmekle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile

cezalandırılmamış olması ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması koşulları öngürüldüğü, adlî sicil kaydında ertelemeye engel sabıkası bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak hakkındaki cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereği indirim yapılan sanığın geliri 15.10.2020 tarihli celsedeki beyanına göre para cezasını ödeyecek yeterlilikte olmadığı gibi temyiz dilekçesinde de ödeyecek gücü olmaması nedeniyle hapis cezasının ertelenmesini talep etmesi karşısında,

sanık hakkındaki hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca para cezasına çevrildiği ve sanık hakkında ''neticeten adli para cezasına hükmedildiğinden'' şeklinde dosya kapsamına uymayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.