Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3000 K.2023/11436

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2014/1453 Esas, 2016/347 Karar sayılı kararı ile sanıkların hapisten çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve gün karşılığı 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, eşya müsaderesine, nakil araçlarının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyizi nakil araçları ile sınırlı olup, münhasıran nakil araçlarının müsaderesinin gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

B. Sanık ...'in Temyiz Sebepleri

Eksik araştırma ile gerçek suçlular araştırılmadan karar verildiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın; usule, yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

C. Sanık ...'un Temyiz Sebepleri

Sadece şoförlük yaptığına, şekerlerin kaçak olduğunu bilmediğine, şekerlerin ...'a ait olduğuna, suçlu olanın ... ile diğer sanık ... olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.26.05.2014 tarihinde saat 20.30 sıralarında 46 ... 246 ve 46 ... 373 plaka sayılı araçlarla kaçakçılık yapıldığı ihbarı üzerine kolluk görevlileri tarafından ilgili güzergahta tertibat alınarak araçların birlikte seyrettikleri belirlenerek durduruldukları, Cumhuriyet savcısının gece vakti gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle verdiği yazılı arama emri ile sanıklardan ...'un kullandığı malen sorumlu ... adına kayıtlı 46 ...

246 plaka sayılı ve sanık ...'in sevk ve idaresindeki malen sorumlu ... ... adına kayıtlı 46 ... 373 plaka sayılı araçta yapılan aramada; her bir araçta 1.000 er kg olmak üzere dikiş kısımlarında eski izler olan Türkiye'deki Şeker Fabrikalarına ait çuvallarda toplamda 2.000 kg toz şeker ele geçirildiği, sanıklar tarafından görevlilere kendileri tarafından düzenlenmiş sevk irsaliyeleri ibraz edildiği, alış faturası veya başka bir belge ise sunulmadığı anlaşılmıştır.

2.Türkiye Şeker Kurumunun 25.06.2014 tarihli raporunda; dava konusu şekerin ülkemizde üretimi yapılmayan kamış şekeri olduğu, yasal olmayan yollarla temin edilerek yurt içinde üretim yapan firma bilgilerini barındıran ambalajlara doldurulduğu kanaatine varıldığının belirtildiği anlaşılmıştır.

3.Sanıkların savunmalarında dava konusu şekerlerin ...'a ait olduğunu, kendilerinin sadece nakliye yaptıklarını, suçlamayı kabul etmediklerini ifade ettikleri görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Nakil Araçlarının İadesi Kararı Yönünden

Dava konusu eşyanın toplam gümrüklenmiş değerinin 4.233,60 TL olup, makine mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda 46 ... 373 plakalı aracın piyasa değerinin 29.000,00 TL, 46 ... 246 plaka sayılı aracın piyasa değerinin ise 22.000,00 TL olduğunun belirtilmesi karşısında; suça konu eşyanın değerine göre nakil vasıtalarının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca aracın iadesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklar Hakkındaki Mahkûmiyet Kararları Yönünden

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek,

hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

2. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un üçüncü maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;

Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı sonrası 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi,

aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarih ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı,

bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen Geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca sanıkların eyleminin mahkemesince “Basit Yargılama Usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Nakil Araçlarının İadesi Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2014/1453 Esas, 2016/347 Karar sayılı kararında nakil araçlarının iadesinde katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün nakil araçlarının iadesine ilişkin bölümün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,