Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/30151 K.2022/4598

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/1, 3/10, 3/22, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis ve 46.100,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2018 tarihli ve 2017/1348 esas, 2018/1097 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26/10/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/11/2021 tarihli ve KYB. 2021/132056 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinde "(Ek: 18/6/2014-6545/89 md.)Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların konusunu oluşturan eşyanın değerinin fahiş olması hâlinde, verilecek cezalar yarısından bir katına kadar artırılır.

(Ek cümle:14/4/2020-7242/61 md.) Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde yer alan düzenleme nazara alındığında, sanık hakkında suça konu eşyanın değerinin fahiş olduğunun kabulü için tarafsız bilirkişiden rapor aldırılarak malın gümrüklenmiş değerinin tespiti gerekirken kemt varakasında belirtilen değer ile yetinilerek,

kabule göre de, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13/03/2019 tarihli ve 2018/12570 esas, 2019/27774 karar sayılı ilamında, "...Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değeri suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücüne nazaran pek hafif olduğu halde,

mahkemece sanık hakkında 4926 sayılı Yasanın 4/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması,.." şeklinde değinildiği üzere suça konu eşyanın değerinin gümrüklenmiş değer olarak kabulünün gerekeceği ve kemt varakasında kaçakçılığa konu 12.300 paket sigara için belirlenen 116.851,00 Türk lirası gümrüklenmiş değerin de suç tarihi itibariyle fahiş olmadığı gözetilmeden 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp

düşünüldü;

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309-310 maddelerinde düzenlenen "Kanun Yararına Bozma" olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci ber temyiz yolu değildir.

Eylemin sübutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.