Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/30515 K.2025/7958

Katılan vekili tarafından yapılan temyiz istemiyle ilgili; yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Dosya kapsamında 22.09.2020 tarihli celsede sanığa kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katı olan 3.319,10 TL'yi ödemesi konusunda ihtarat yapıldığı ve sanığın son celseden önce 06.11.2020 havale tarihli dilekçesi ile söz konusu tutarı ödediğini beyan ederek ödeme makbuzunu dilekçesine eklediği görülmekle, sanık hakkında 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/2. maddesi gereğince cezasında 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde sanığa fazla ceza tayini,

2.Hükmün gün olarak belirlenen para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin (7) numaralı bendinde yasa maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.