Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/30614 K.2025/8628

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Bozma sonrası sanığın bozma ilamı ekli, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/2. maddesi gereği meşruhat içeren davetiye ile duruşmaya davet edilerek, bozmaya karşı beyanlarının sorulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı da gözetilerek; sanığın eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı yatırması halinde hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağı ihtarı yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, sanığa etkin pişmanlık hükmünün mahiyetini içeren yasal ihtarat yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Temel cezanın belirlenmesi sırasında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca hüküm tesisi yerine, uygulanan maddenin ilgili fıkrasının yanlış gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4-Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtilmekle.

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 05.11.2013, iddianame düzenleme tarihinin 02.04.2014 olduğu, Sanığa ilişkin Dairemizin 2023/7559 Esas sırasında kayıtlı, Eruh Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/149 Esas, 2022/173 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 24.03.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 17.11.2014 olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyanın celp edilerek incelenmesi,

gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5-Sanığın cezada kazanılmış hakkı gereği infazın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.