Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/30671 K.2025/12450

Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden; Gümrük İdaresi katılan sıfatını almadığından hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün;karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Suçtan Zarar Gören Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Davadan ve duruşma gününden usulüne uygun şekilde haberdar edilmesine rağmen, usulüne uygun olarak düzenlenmiş dilekçeyle veya duruşmada sözlü beyanda bulunarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237. ve 238. maddelerine göre katılan sıfatını almayan Gümrük İdaresinin temyize hakkı bulunmadığından Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Sanığın Temyiz İsteminin İncelenmesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.Sanığa 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5 maddesi gereği mahkûmiyetine karar verilmesi sırasında bu hükme atıf yapan aynı Kanun'un 3/18.maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2.Kanun iadesinin sanık lehine olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.