Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/31217 K.2025/7697

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ile 6545 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 10 ve 23. fıkraları arasında lehe aleyhe kanun değerlendirmesinde;

suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 10 ve 23. fıkraları somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken temel cezanın, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca belirlenmiş olmasına karşın, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545,

7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması suretiyle karma uygulama yapılması,

2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında yer alan hak yoksunluklarının uygulanmayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.