Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/31481 K.2025/4606

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı hale geldiği ve sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça

konu kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının sanık tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. fıkrası uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden, etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadan sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2.Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 30.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin 15.04.2014 olduğu,

Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında Dairemizin 2023/9089 Esas sırasında kayıtlı aynı gün incelenen Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/492 E., 2021/1075 K. sayılı dosyasında suç tarihinin 30.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 13.12.2013 olduğu,

Anılan dosyalarda ihbar üzerine araçların aynı anda durdurulmaları eylemin bir suç işleme kararının icrası kapsamında değil aynı kasıt altında işlenmesi ve zaman aralığının bulunmaması karşısında, sanığın aynı gün gerçekleşen iki ayrı yakalama nedeniyle eylemlerinin tek suç oluşturduğu gözetilerek dosyaların birleştirilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Tekerrüre esas alınan ilâmla ilgili yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/651 Esas, 2021/491 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin, sanığın başkaca tekerrüre esas adlî sicil kaydı olmadığının da anlaşılması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de; 4.Sanık hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.