KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/31779 E., 2022/6140 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Yasaya muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
232 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 25/10/2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliği dikkate alınarak sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla.
4733 sayılı Yasa uyarınca suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan ...'nun aşamalardan haberdar olmadığı, ... vekiline tebliğ edilmeden 25/11/2011 tarihinde hükmün kesinleştirildiği, 25/10/2011 tarihli hükme yönelik ...'nun itiraz hakkı bulunduğundan anılan kuruma tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve zamanaşımını durdurmadığı, mahkemece hükmün açıklanmasına dair 07/10/2013 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu, zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın mahkemece savunmasının alındığı 25/10/2011 tarihi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,
Zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 25/10/2011 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmadığından temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresi tamamlanmış olmakla, sanığın ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, TCK'nun 66/1-e ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, 29/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/31779, K. 2022/6140, 29 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama