Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/31917 K.2022/1813

6735 sayılı Uluslararası İşgücü Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... hakkında, Türkiye ... Kurumu Genel Müdürlüğü ...'nün 12/06/2020 tarihli ve 858-E.00005845565 sayılı idarî yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 4.323,00 Türk lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun süre yönünden reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/01/2021 tarihli ve 2020/2592 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/10/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2021 tarihli ve KYB. 2021/133061 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

... Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/01/2021 tarihli kararına karşı kurum vekilince sadece vekalet ücreti yönünden yapılan itiraz üzerine, mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/02/2021 tarihli ve 2021/804 değişik iş sayılı kararı ile sadece vekalet ücretine munhasır inceleme yapılarak itirazın reddine karar verildiği, bu itibarla ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/01/2021 tarihli kararının esasa yönelik bir itiraz ve inceleme olmaksızın kesinleştiği gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/01/2021 tarihli kararında, idari para cezası karar tutanağının usulüne uygun olarak 22/06/2020 tarihinde kabahatliye tebliğ edildiği, başvurunun ise 21/08/2020 tarihinde yapıldığından bahisle başvurunun süre yönünden reddine karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 20/11/2020 tarihli ve 2019/2 esas, 2020/3 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. madde bir ve ikinci fıkrasının, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında,

Somut olayda, kabahatli hakkında uygulanan Türkiye ... Kurumu Genel Müdürlüğü ...'nün 12/06/2020 tarihli idari para cezası karar tutanağının tebliği için, kabahatlinin adres kayıt sisteminde görülen ".../..." adresine "mernis adresidir" damgası vurularak "Gösterilen adres muhatabın adres adres kayıt sistemindeki adresi olup tebliğ imkansızlığı nedeniyle...

21/2. gereği...mahalle muhtarına teslim edilmiştir 2 nolu haber kağıdı gösterilen adresin kapısına yapıştırılmıştır." şeklinde bir açıklamaya yer verilmek suretiyle 22/06/2020 tarihinde tebliğ edildiği, kabahatlinin belirtilen adreste oturup oturmadığı ya da adresten ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca doğrudan mernis adresine tebligat yapılmasının usul ve yasaya uygun olmaması sebebiyle, kabahatlinin öğrenme üzerine verdiği 21/08/2020 havale tarihli dilekçenin süresinde verilmiş itiraz dilekçesi olduğu gözetilerek,

kabahatlinin itirazı üzerine esas hakkında inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde süre yönünden reddine kararı verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;