Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/31998 K.2025/7904

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa’nın 141/3. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34., 230. maddeleri ile 289. maddesinin (g) bendinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanığın lehinde ve aleyhindeki delillerin tartışılması, sübutu kabul edilen veya edilmeyen eylemlerin belirlenerek sanığa yüklenen suçun yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) yapılan değişiklikler ile ilgili değerlendirme yapılarak gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesinden sonra, 3/10. maddesi gereğince uygulama yapılması ve yine aynı Kanun'un 3/22. maddesi ve 5/2. maddesinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken lehe yasa değerlendirmesi yapılmadan yazılı şekilde 5607 sayılı Kanun'un 3/18 ve 3/22. maddeleri uyarınca hüküm tesisi,

3.Sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin objektif koşulları bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılmakla, KEMT varakasındaki dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bildirilmeyerek, kurum zararını karşılamadığı gerekçe gösterilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.