Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3266 K.2023/5890

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/450 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet (5607 sayılı Kanun) suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan

80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın süre tutum dilekçesi, verilen kararı temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 30.12.2014 tarihinde kolluk görevlilerince MNG kargoya ait aktarma merkezinde yapılan rutin kontrolde göndericisi Servet Kaya ve alıcısı ... olan üç adet koliden şüphelenilmesi üzerine, gecikmesinde sakınca olan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, orijinal kutuları içerisinde 120 adet cep telefonu ile bunlara ait kulaklık, batarya ve şarj aleti ile 20 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... savunmasında, amca oğlu ...'in kendisini arayarak kaçak telefon göndermesini istemesi üzerine 120 adet kaçak cep telefonuyla birlikte içmesi için 20 karton kaçak sigara gönderdiğini ve pişman olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 27.03.2015 tarihli yazısı ile 03.04.2015 ve 30.12.2014 tarihli bilirkişi raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/450 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararı ile; olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, MNG kargoya ait aktarma merkezinde göndericisi Servet Kaya, alıcısı ... olan üç adet kolide yapılan aramada, 120 adet kaçak cep telefonu ve 20 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda, sanık ...'in savunmasında ele geçen eşyaları ...'in istemesi üzerine kendisinin gönderdiğini beyan etmesi ve ele geçen kaçak eşyaların da miktar itibarıyla fazla olduğu anlaşılmakla mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; 1.Sanığın eylemi kül halinde kaçakçılık suçunu oluşturduğu ve bu haliyle suça konu cep telefonu ve sigara cinsi eşyaya yönelik eylemler hakkında her iki eylem yönünden 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu

eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

3.Sanığa ait kaçak eşyalar yönünden bir tane ... varakası düzenlettirilmesi yerine ayrı ayrı iki tane ... varakası düzenlettirilmesi,

4.Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrası yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/450 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) fıkrası gereği sanığın cezada kazanılan hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,