Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3648 K.2024/467

Bozma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî ret, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1.Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2013/424 Esas ve 2015/922 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 16 ncı maddesinin (a) bendi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, dava konusu eşyanın müsaderesine ve katılan lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

2.Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli ve 2013/424 Esas ve 2015/922 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan davada; 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 150 gün karşılığı 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın müsnet suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğundan açıklanan ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkındaki Mühür Bozma Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizine İlişkin

14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6217 sayılı Kanun) 23 üncü maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde “hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3.000 Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı” şeklinde yapılan değişiklik ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli

Hakkındaki Kanuna eklenen “bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamaz” şeklindeki geçici 2 nci maddesi göz önünde bulundurulduğunda, 14.04.2011 tarihinden sonra doğrudan hükmolunan 3.000 Türk Lirası dahil adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte olduğu cihetle,

sanık müdafiinin temyiz talebinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık Hakkındaki Kaçakçılık Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizine İlişkin Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A.Sanık Hakkındaki Mühür Bozma Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizine İlişkin

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli ve 2013/424 Esas, 2015/922 Karar sayılı ek kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Hakkındaki Kaçakçılık Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizine İlişkin

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2013/424 Esas, 2015/922 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, DÜŞMESİNE, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.