Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/383 K.2021/8540

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. İletişimin tespitine ilişkin Rize 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/33 D.İş sayılı kararının aslı veya onaylı sureti dosya arasına alınmadan eksik inceleme ile esas hakkında hüküm tesisi,

2. Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa’nın 141/3 ve CMK'nun 34, 230 ve 289/9. maddelerinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanıkların leh ve aleyhindeki kanıtların tartışılması, sanığın savunmalarına neden itibar edilmediğinin denetime imkan verecek şekilde açıklanması, sübutu kabul edilen ve suç oluşturan eylemin belirlenmesi ve yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden suçlamayı kabul etmeyen sanık ...’ın, savunmasına itibar edilmeme sebebi ve aleyhine deliller belirtilmeksizin gerekçesiz olarak mahkumiyetine karar verilmesi,

3. Sanıklar hakkında ek savunma hakkı verilmeden 5607 sayılı Kanunun 4/2. maddesi uyarınca artırım uygulanması,

Kabule göre ise;

4.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

5. Suç tarihi itibarıyla suça konu eşyanın değerinin fahiş olmasına rağmen 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini;