Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/5007 K.2024/9613

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, 14.02.2016 tarihinde, Gürcistan'dan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Sarp gümrük kapısına gelen sanığın şoförlüğünü yaptığı ....plaka sayılı yolcu otobüsünün deposunda yapılan aramada beyan ettiği 300 litrenin üzerinde muafiyet fazlası 60 litre kaçak motorin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, asla kaçakçılık kastının olmadığını, öyle olsa idi sınırdan hemen önce deposunu doldurabileceğini, atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiştir.

Sanık tarafından, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödediğine ilişkin tahsilat makbuzunun dava dosyasına eklendiği anlaşılmıştır.

Sanığın 5607 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak için yatırdığı bedelin mahallinde mahkemesince iadesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamı ve sanığın aşamalardaki savunmalarına göre; 450 km kala aracın deposunu doldurduğunu, yolcu sayısına, aracın yüküne ve hızına göre yakıt tüketiminin değiştiğini, aracın deposunda ne kadar yakıt kaldığını tam olarak bilemediğini, buna istinaden 300 litre olarak beyanda bulunduğunu belirtmesi ve savunmasının aksine suç işleme kastının bulunduğuna dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin anlaşılması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu eşyaların müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR