Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/5073 K.2021/9019

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarihli ve 2014/564 esas, 2017/365 sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleşmesini müteakip,

7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince uyarlama yapılmasına yönelik talebin kabulü ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/22, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 20,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2020 tarihli ve 2020/200 esas, 2020/156 sayılı kararına karşı yapılan itiraz üzerine,

anılan uyarlama kararının istinaf kanun yoluna tabi olduğundan bahisle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin MUŞ 2. Ağır Ceza Mahkemenin 29/12/2020 tarihli ve 2020/530 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07.04.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2021 tarihli ve KYB. 2021-49846 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2020 tarihli uyarlama kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09/02/2021 tarihli ve 2021/224 esas, 2021/290 sayılı kararında yer alan, "Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/05/2011 tarihli ve 2011/3-66 esas, 2011/96 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre değil,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ile 101. maddelerine göre belirlenmesinin gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraz kanun yolu olduğu, bu kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı,

5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılmanın, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı ve sanık ile katılan vekilinin istinaf dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itiraz merciince incelenmesinin gerektiği," şeklindeki açıklamalar karşısında, Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2020 tarihli uyarlama kararının itiraz kanun yoluna tabi olduğu nazara alındığında merciince işin esası hakkında inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;