Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/5099 K.2021/17511

Yerel mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 2017/1322 E., 2018/71 K. sayılı hükmüyle "TCK'nun 43. maddesi açısından değerlendirme yapılması amacıyla dosyanın ilgili Ceza Dairesine gönderilmek üzere Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine" karar verilerek dosya yerel mahkemece Dairemize gönderilmiş ise de;

Yargıtay'ın temyiz makamı olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesinin anılan kararında belirtildiği şekilde TCK'nun 43.maddesi nedeniyle değerlendirme yapılmak üzere dosyanın Yargıtay'a gönderilemeyeceği, temyiz makamı olarak inceleme yapan Yargıtay'ın yerel mahkemeler yerine geçerek hüküm kuramayacağı, Yargıtay'ın adli yargı alanında temyiz incelemesi yapan Yüksek Mahkeme olduğu,

bu hususun Yargıtay Kanunu'nun 1. maddesinde "Yargıtay, adliye mahkemelerince verilen ve kanunun başka bir adli yargı merciine bırakmadığı karar ve hükümlerin son inceleme mercii olup, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile bu kanun ve diğer kanunların hükümlerine göre görev yapan bağımsız bir yüksek mahkemedir." şeklinde belirtildiği cihetle, sanık hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 23/11/2016 tarihinde hüküm kurulması karşısında, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin,

26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.