Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/5506 K.2021/16142

4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine dair Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanunun 8/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2013 tarihli ve 2011/65 esas, 2013/362 sayılı kararının 26/11/2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

15/04/2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunun'da yapılan değişiklik gereğince lehe hükümler değerlendirilerek yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, sanığın 5607 sayılı Kanunun 3/5, 3/22-2. cümle, 5237 sayılı Kanun’un 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2020 tarihli ve 2020/585 esas,

2020/627 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii SİVAS 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2020 tarihli ve 2020/239 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/05/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2021 tarihli ve KYB. 2021/72355 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/09/2006 tarihli ve 2006/359 esas, 2006/7944 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alınarak yapılan incelemede,

5237 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesinde "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklinde yer alan düzenlemeler karşısında,

4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesinin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Gümrük Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına dair Kanunun 31. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanun'un 54. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinde yapılan değişiklik üzerine atılı suç 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesinde düzenlenmiş olduğu nazara alındığında,

Mahkemece 29/04/2013 tarihli ilk kararında suçun, 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi kapsamında olduğu değerlendirilmek suretiyle suç tarihi olan 23/01/2011 itibariyle sanığın lehine olan 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesinin uygulanmış olması karşısında, 15/04/2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesinde "21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklinde yer alan düzenlemenin sanık lehine hükümler içerebileceğinden bahisle Cumhuriyet savcılığınca uyarlama yargılaması yapılması yönündeki talep üzerine, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 3/18. maddesi ile 4744 sayılı Kanunun 8/4. maddelerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilerek

5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerekirken 5607 sayılı Kanunu’nun 3/5. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;