Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/8060 K.2025/3231

Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2013/587 Esas, 2014/307 Karar sayılı ek kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/587 Esas, 2014/307 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, sanık müdafiin 24.10.2014 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, her ne kadar Mahkemece 05.11.2014 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemleri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi gereğince Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen ek karar yok hükmünde olup kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın mahkemede bildirdiği en son adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince 24.06.2014 tarihinde sanığın dışarıda olduğunu komşusunun beyanı üzerine mahalle muhtarına tebliğ edilip 2 nolu haber kağıdının kapıya yapıştırılarak usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı sanık müdafiin 6723

sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.10.2014 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu cihetle sanık müdafiin eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,