Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/10239 K.2025/5387

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2020 tarihli ve 2019/305 Esas, 2020/254 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/3. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50, 52, 62. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/947 Esas, 2021/1931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusu üzerine sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz sebepleri; suç tutanağında suça konu yerin gençleştirme sahası olduğunun açıkça belirtildiğine, bilirkişi raporunda fidanların zarar gördüğünün açık bir şekilde ortaya konulduğuna, 6831 sayılı Kanun'un 91/3. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluştuğu açık iken Bölge Adliye Mahkemesinin söz konusu yerin fidan sahası olmadığı sonucuna nasıl ulaştığını anlamanın mümkün olmadığına, benzer durumda bulunan tüm çobanların aynı savunmayı yaptığına, beraat kararının kesinleşmesinin haksız bir sonuç ortaya çıkaracağına,

sanığın evinin ormana yakın olması ve benzer durumların sık sık yaşanması nedeniyle sanığın durumu öngöremeyeceğinin düşünülemeyeceğine, sanığın olası kastla hareket ettiğinin kabulü gerektiğine ve mahkûmiyeti yönünde hüküm kurulması talebine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde gençleştirme sahası içinde hayvan otladığının ve fidanların hayatiyetini kaybettiğinin tespit edilmesi, sanığın savunmasında kendisi yokken hayvanlarının kapının açılması sonucu ağıldan çıktığını beyan etmesi, bilirkişi raporunda gençleştirme sahası olarak ayrılmış orman alanında fidanların hayatiyetini kaybettiğinin tespit edilmesi karşısında, sanığın ek savunma hakkı verilerek 6831 sayılı Kanun'un 91/1, 91/2 maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi KARŞI OY Sanığın gençleştirme sahasına keçileri kasıtlı olarak sokup fidanları kasıtlı olarak yedirdiğine dair dosya kapsamında savunmasının aksine kesin ve somut delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı kuran Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin kararı usul ve yasaya uygundur. Şöyleki. Zarar verme suçları kasten işlenebilen suçlardandır.

Olayda sanığın kastı bulunmamaktadır, sanığın kastı bulunmaksızın keçilerinin ormanlık alana girmesi ve zarar vermesi ancak kast altında işlenebilen suçlardandır. Yargıtay 19. Ceza Dairesinin "14.12.2017 tarih ve 2017/5114 Esas - 2017/11120 Kararında da ormanda hayvan otlatmak suretiyle ağaçların hayatını yitirmesine neden olunması eyleminin olası kasıt altında değil ancak kasten işlenebileceği" açıklanmıştır.

Yine Orman Kanunu'nun 91/3. maddesinde ise fidan ekim sahalarını bozma suçunu işleyenler hakkında 1 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası uygulanacağı düzenlenmiştir. Bu suç, üzerinde fidan bulunan ekim sahalarını bozmak olarak anlaşılmaktadır. Fidan ekim sahasında, fidanların hayatiyetlerine son verecek şekilde hayvan otlatılmasında, eğer hayvan otlatan sanık, bu suçun oluşmasını bilerek ve isteyerek sebep olmuşsa, aynı Kanun'un 91/3. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir.

Sonuç olarak; kast yokluğundan sanık hakkında verilen beraat kararının onanması gerekirken, olası kastla eylemin gerçekleştirildiği görüşü ile mahkûmiyet düşüncesi ile bozma kararı kuran sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.