Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/10350 K.2024/2970

Özel belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2013 tarihli ve 2013/183 Esas, 2013/383 Karar sayılı kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 24.10.2018 tarihli ve 2015/11791 Esas, 2018/7134 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama neticesinde Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2018/2129 Esas,

2019/745 Karar sayılı kararıyla, sanığın 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun (5809 sayılı Kanun) 56/2-5, 63/10 ve 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52. maddeleri gereğince 840,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.06.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96072 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96072 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, Mahkemesince sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na aykırılık suçundan dolayı anılan Kanun'un 56/2,5 ve 63/10 maddeleri gereğince belirlenen 50 gün adlî para cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılmak suretiyle 41 gün adlî para cezası yerine 42 gün adlî para cezasına hükmolunmasını müteakip,

5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 820,00 Türk lirası adlî para cezası yerine fazla ceza tayini ile 840,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir..." yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talepler yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki husus yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2018/2129 Esas, 2019/745 Karar sayılı kararının 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararına ilişkin kısmının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,