Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/10400 K.2022/19301

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 5271 sayılı CMK’nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan beraatine dair hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Manisa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 01.10.2019 tarih, 2019/3014 d.iş sayılı arama ve el koyma kararı ile sanığın işyerinde yapılan aramada, dört farklı firma adına tescilli markaların taklidi oldukları anlaşılan toplam 65 adet ürüne elkonulan olayda.

Bölge Adliye Mahkemesince arama yapıldığı sırada ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin hazır bulunması gerekirken CMK’nun 119/4. maddesinde belirtilen bu düzenlemeye aykırı olarak yapılan arama sonucu ele geçen ürünlerin yasak delil niteliğinde olduğu ve hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, usulüne göre alınmış arama kararına istinaden, herhangi bir hak ihlaline neden olunmadan yapılan arama sonunda ele geçen delillerin,

sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması suretiyle şekle aykırı hareket edildiğinden bahisle “hukuka aykırı olarak elde edilmiş delil” sayılmalarının ve mahkumiyet hükmüne dayanak teşkil edememelerinin kabul edilemeyeceği gözetilerek; sanık ...’nin üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yerinde görülmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,