Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/10417 K.2025/14161

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 03.12.2014, iddianame düzenleme tarihinin 09.12.2014 olduğu,Yapılan UYAP sorgulamasında; istinaf aşamasında olan Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1364 Esas, 2024/737 Karar sayılı dosyasında, sanığın üzerine atılı benzer eylemle ilgili suç tarihinin 03.12.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 02.06.2020 olduğu,

aynı gün önleme araması kararına istinaden .... plakalı sanığa ait olan araçta 35 adet kaçak küçükbaş hayvan ele geçirilen olayda anılan dosyanın diğer sanığı ...'ın hayvanların sanık ...'a ait olduğuna ilişkin savunması karşısında, eylemler arasında zaman aralığının bulunmaması ve aynı kasıt altında işlenmeleri nedeniyle sanığın eylemlerinin tek suç oluşturacağı anlaşılmakla dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50/1. maddesinde düzenlenen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan, lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin karar yerinde tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.