Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/10577 K.2022/18373

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2015 tarihLİ, 2015/123 Esas, 2015/578 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ...'ın mahkumiyetlerine karar verildiği, kararın sanıklar ... ve ... müdafii tarafından temyiz edildiği, ... müdafiinin ise eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi verdiği,

temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemi 5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesi gereğince Yargıtayca karara bağlanacağı gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tebliğname düzenlenmesi gerekirken, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 63. maddesinin son cümlesi uyarınca lehe yasa değerlendirilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iade edildiği,

iade üzerine yerel mahkemece 2020/314 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararı ile yalnızca sanıklar ... ve ... yönünden, sanıklar hakkındaki hükümler henüz kesinleşmediği halde, "mahkumiyet kararının sanıklar lehine uyarlanmasına yer olmadığına" karar verildiği ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gerçekleştirilen 7242 sayılı Yasanın 63. maddesinin son cümlesi uyarınca lehe yasa değerlendirilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iade işlemi ile bu işlem doğrultusunda kurulan Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/05/2021 tarihli, 2020/314 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek, Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli, 2015/123 Esas, 2015/578 Karar sayılı kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ... müdafiinin eski hale getirme talebini de içerir şekilde verdiği 15/02/2016 havale tarihli temyizi üzerine mahkeme tarafından 26/02/2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine dair karar verilmiş ise de; temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemi 5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesi gereğince Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen red kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup kaldırılarak.

26/11/2015 tarihli gıyabi kararın sanığın aynı zamanda MERNİS adresi de olan, bilinen en son adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine uygun tebligat çıkartılmadan, doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanık müdafiinin temyiz istemi yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5 ve 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3) 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Sanık ... hakkında hem adli para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

6) Sanık ...'nin tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerekmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nin, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/12/2022 tarihinde sanık ... yönünden oy birliğiyle, diğer sanıklar yönünden oy çokluğuyla karar verildi.

(KKD)

MUHALEFET ŞERHİ

Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli, 2015/123 Esas, 2015/578 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ...'ın mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanıklar ... ve ... müdafii tarafından temyiz edildiği, ... müdafiinin ise eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi verdiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 63. maddesinin son cümlesi uyarınca lehe yasa değerlendirilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iade edildiği,

iade üzerine yerel mahkemece 2020/314 Esas, 2021/327 Karar sayılı ilamı ile yalnızca sanıklar ... ve ... yönünden, sanıklar hakkındaki mahkumiyet kararının sanıklar lehine uyarlanmasına yer olmadığına ve 26/11/2015 tarih, 2015/123 Esas, 2015/578 Karar sayılı kararı sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay'da temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine" dair temyiz kanun yolu açık bir karar verilmesi gerekirken itiraza tabii bir karar verildiği, bu sebeple sanıkların yanıltıldığı, bu aşamada temyiz incelemesinin sanık ...

Aslan'ın eski hale getirme talebi ile birlikte temyizi yönünden yapılabileceği ve mahal mahkemenin 2020/314 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ...'ye yeniden tebliğ edilmesi ve temyiz etmeleri halinde bu sanıklar yönünden hükmün incelenebileceği aksi takdirde temyiz olmadığından sadece Yunus Arslan yönünden inceleme yapılabileceği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 01/12/2022