Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1058 K.2023/6213

Sanığın Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliği dikkate alınarak sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla.

4733 sayılı Kanun uyarınca suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun (Tarım ve Orman Bakanlığı) aşamalardan haberdar olmadığı, 27.04.2011 tarihli erteli hapis cezası ve adlî para cezasına ilişkin asıl kararın TAPDK vekiline tebliğ edilmeden 02.12.2011 tarihinde kesinleştirildiği ve infaza verildiği, hükmün usulünce kesinleşmemesi nedeniyle denetim süresinin başlamadığı, buna göre de 02.12.2011 tarihli kesinleştirme işlemi ve erteli cezanın aynen infazına dair 18.12.2018 tarihli ek kararın hukuki geçerlilik taşımadığı,

ortada temyiz incelemesine konu edilebilecek bir karar bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın 18.12.2018 tarihli ek

karara yönelik temyiz isteminin incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği tespit edilmiştir.

Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Asıl Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve katılma isteğinde bulunan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyize hakkı bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan 27.04.2011 tarihli asıl hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde, pasaj önünde seyyar tezgahta kaçak sigara satarken kolluk görevlilerince yakalandığı ve dava konusu 98 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanığın Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Hükmün usulünce kesinleşmemesi nedeniyle denetim süresinin başlamadığı, buna göre de 02.12.2011 tarihli kesinleştirme işlemi ve erteli cezanın aynen infazına dair 18.12.2018 tarihli ek kararın hukuki geçerlilik taşımadığından ortada temyiz incelemesine konu edilebilecek bir karar bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın 18.12.2018 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Asıl Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Sanığın yargılama konusu eylemi için 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.04.2011 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

A. Sanığın Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2010/402 Esas, 2011/217 Karar sayılı ek kararına yönelik sanığın temyiz isteği yönünden dosyanın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Asıl Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2011 tarihli ve 2010/402 Esas, 2011/217 Karar sayılı asıl kararına yönelik suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle DÜŞMESİNE, dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,