Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/10835 K.2023/2844

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/133 Esas, 2015/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince suça konu kaçak akaryakıt ve bidonların müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

2.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/133 Esas, 2015/324 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2020 tarihli ve 7-2016/1949 sayılı yazısı ile,

7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7242 sayılı Kanun) 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedeni ile dava dosyası mahkemesine iade edilmiştir.

3.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/331 Esas, 2021/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereğince suça konu kaçak akaryakıt ve bidonların müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; nakil aracı hakkında iade kararı verilmemesi gerektiğine, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; kararın hakkaniyete aykırı olduğuna, aleyhine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğine, mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine dair sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanığın sürücüsü olduğu araçta önleme araması kararı uyarınca yapılan aramada 161 adet plastik bidon içinde 8240 kg kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında, akaryakıtın kendisine ait olmadığını, para karşılığı nakliyesini yaptığını, ticari amacı olmadığını beyan etmiş, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödeyecek maddi durumunun olmadığını belirtmiştir.

3.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasındaki gümrüklenmiş değerin normal kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamasına uygun olduğu anlaşılmıştır.

4.Nakil aracının sanığın amcasının oğlu ... adına tescilli, 1993 model Ford marka açık kasa kamyon olduğu, malen sorumlunun aracın kendisine ait olduğunu, sanığın şoför olarak çalıştığını, ele geçen kaçak akaryakıttan haberi olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

5.Dosyada mevcut İNÖNÜ-PAL analiz raporuna göre; ele geçen akaryakıtın teknik düzenlemeye aykırı, marker seviyesi geçersiz, organik sıvı ile tağşiş edilmiş motorin olduğu anlaşılmıştır.

6.Kaçak eşyanın değerinin normal olması ve etkin pişmanlık ödemesi yapılmaması nedeniyle sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un lehe olduğu kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;

a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir.

Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır.” düzenlemesi karşısında, etkin pişmanlık hükümlerinin kovuşturma aşamasında uygulanmasının mümkün olduğu anlaşılmakla, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı da yapılmadığı gözetilerek; eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını yatırması halinde cezasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yarı oranda indirim yapılacağı ihtarı yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, sanığa etkin pişmanlık hükmünün mahiyeti anlatılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Aracın müsaderesi için gereken şartların gerçekleştiği ve 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca müsaderenin hakkaniyete uygun olduğu cihetle; aracın suç tarihinden önce 27.02.2014 tarihinde Halil Demir isimli şahsın şoförlüğünü yaptığı sırada kaçak akaryakıt taşırken yakalandığı ve bu olaya ilişkin araç üzerinde 28.02.2014 tarihli şerhin de bulunduğu gözetilerek, malen sorumlunun her iki dosyada da benzer beyanda bulunduğu gözetildiğinde, malen sorumlunun iyiniyetli üçüncü kişi durumunda olmadığı anlaşıldığından nakil aracının müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/331 Esas, 2021/178 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,