Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11009 K.2023/640

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli, 2014/1546 Esas , 2016/490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na(5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesi

uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suçta kullanılan nakil aracının iadesine ve suça konu kaçak akaryakıtın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2020 tarih 7-2016/330082 sayılı yazıları ile dosyanın 15.04.2020 tarih ve 2020/31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişiklikler uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

3. İade sonrası mahkemenin 17.03.2021 tarihli kararıyla sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun'un 3. maddesinin beş, on ve yirmiikinci fıkraları ve 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin (2-a) fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine,

sanık hakkında hükmedilen hapisten çevrili adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 eşit taksitte tahsiline, suçta kullanılan nakil aracının iadesine ve suça konu kaçak akaryakıtın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşlü tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri, 1. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği cezanın adli paraya çevrilmemesi ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi gerektiğine,

2. Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü kolluk güçlerince yapılan çalışmalar sırasında sanığın kullandığı 27 SV 551 plaka sayılı araç durdurularak, Hatay 3. Sulh Ceza Mahkemesinden alınan 2014/697 D. İş sayılı önleme arama kararına istinaden yapılan aramada aracın altında bulunan gizli deposunda 350 litre gümrük kaçağı motorin ele geçirilmiştir.

2. Sanık aşamalarda savunmalarında araca yalnızca 50 litre akaryakıt aldığını, araçtaki gizli depodan haberdar olmadığını, aracı arkadaşı ...'den emanet aldığında da deposunda bir miktar akaryakıt olduğunu beyan etmiştir.

3. Suça konu motorinin ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğuna dair ulusal marker tespit tutanağı ve numunenin tağşiş edildiğine dair Karadeniz Teknik Üniversitesi tarafından düzenlenen 24.10.2014 tarihli analiz raporu dosya içerisinde mevcuttur.

4. Malen sorumlu ... ifadesinde aracın kendisine ait olduğunu, arkadaşı olan sanığın olaydan 3 gün önce işlerinin olduğunu söyleyerek aracı kendisinden istediğini, araç altındaki depodan haberdar olmadığını, olay nedeniyle sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2020 tarihli iadesi sonrasında sanık etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak amacıyla gümrüklenmiş değerin iki katını ödemiş, bu ödemeye ilişkin 16.03.2021 tarihli vergi dairesi alındı dekontunu dosyaya sunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın mahkum olduğu hapis cezasının kısa süreli olması, sanığın ekonomik ve şahsı durumu göz önüne alınarak hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren paraya çevrilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Nakil Aracının İadesi Yönünden

Suçta kullanılan nakil aracında yakalanan kaçak eşyanın hacim ve miktarı nazara alındığında, nakil aracının yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümü oluşturmadığı, gizli deponun zula olarak kabul edilemeyeceği, işlenen suça nazaran aracın müsaderesinin daha ağır sonuç doğuracağı ve hakkaniyete aykırı olacağı sonucuna varılarak aracın iadesine ilişkin hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Re'sen Yapılan İnceleme Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/746 Esas, 2021/673 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,