Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11778 K.2023/3498

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi 22.04.2010 tarihli ve 2009/187 Esas, 2010/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet suçundan cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine İstanbul (Kapatılan) 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2015/557 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/5110 Esas, 2021/6472 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi 15.02.2022 tarihli ve 2021/322 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde suç işlenen tarih arasında zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği suçun işlendiği 30.04.2009 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3.Bilirkişi raporu ile suça konu ürünlerin taklit olduğu tespit edilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi 15.02.2022 tarihli ve 2021/322 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, suça konu taklit ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,