Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11915 K.2023/1897

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2013/721 Esas, 2014/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 2 yıl 11 ay hapis ve 20.000,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2013/721 Esas, 2014/9 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

19. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2019/3059 Esas, 2020/5327 Karar sayılı ilâmıyla; "...Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 62. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında 'etkin pişmanlık' hükümlerinin uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,..." nedenleriyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kilis

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2021/82 Esas, 2021/933 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 2 yıl 11 ay hapis ve 20.000,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın savunmasına göre evin avlusunda ele geçirilen sigaralardan sanığın haberdar olmadığına, bu itibarla usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İhbar üzerine sanığın evi ve eklentilerinde usulüne uygun biçimde alınan arama emrine istinaden yapılan aramada, evin avlusunda istiflenmiş vaziyette 2.000 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2.Olay Yeri Tespit Tutanağı başlıklı ve 26.07.2013 tarihli kolluk görevlilerince düzenlenen belgeye göre arama yapılan yerin müstakil bir ev olduğu, evin bitişiğinde ve yakın çevresinde başka bir evin bulunmadığı tespit edilmiştir.

3.Sanık sorgusunda, arama saatinde ailesiyle birlikte kayınbabasının evine gittiğini, olaydan ve kaçak sigaralardan daha sonra haberdar olduğunu, evin avlu kapısının hayvanların giriş-çıkışı için açık bırakıldığını beyan etmiştir. 4.Sanık savunmasında, arama saatinde ailesiyle Gaziantep iline gitmesi nedeniyle evde bulunmadığını, kaçak sigaralardan haberdar olmadığını, bahçe kapısının kırılarak suça konu sigaraların avluya başka kimseler tarafından konulduğunu beyan etmiştir.

5.Bilirkişi tarafından düzenlenen 04.10.2013 tarihli raporda, suça konu sigaraların bandrolsüz ve kaçak olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Bitişiğinde veya yanında başka bir ev bulunmayan sanığa ait müstakil evin avlusunda, usulünce alınan arama emrine istinaden yapılan aramada.

Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 2.000 karton kaçak sigaranın ele geçirilmiş olması, dosya kapsamındaki fotoğraflardan sigara kolilerinin düzgün biçimde istiflenmiş vaziyette olması, sanığın savunmasının açıkça suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gibi sorgusunda avlunun kapısının açık olduğunu, savunmasında kilidin kırıldığını beyan etmek suretiyle çelişkiye düşmesi, kolluk tarafından kilidin kırıldığına dair bir tespitin yapılmamış olması karşısında ticari miktardaki kaçak sigarayı kasten bulunduran sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereği suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ile failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan sanığın sosyal ve ekonomik durumunun gerekçe gösterilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

3.Karar gerekçesinde 6545 ve 7242 sayılı Kanun'lar ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin somut olay ve yargılama bakımından sanık lehine sonuç doğurmadığı tespiti yapıldıktan sonra hüküm bölümünde anılan kanunlarla yapılan düzenlemelere ilişkin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası ve 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına yer verilerek sonuç cezayı etkilemese de karma uygulama yapılması hukuka aykırı görülmüştür.

4.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle,

soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, dosyanın bozulması üzerine, Mahkemece etkin pişmanlık ihtaratında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı açıkça bildirilerek Devlet Hâzinesine ödendiği takdirde cezada yapılacak indirim oranının 1/2 olacağının bildirilmesi gerekirken, sanığa etkin pişmanlık bedeli bildirilmeden cezasında 1/3 oranında indirim yapılacağı ihtar edilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve bu itibarla ödeme yapmadığından bahisle sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR