Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/12220 K.2023/1172

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/560 Esas, 2013/792 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi gereği 3 yıl 4

ay hapis ve 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve suçta kullanılan nakil vasıtasının karar kesinleştiğinde üzerindeki şerh kaldırılarak sahibine iadesine karar verilmiştir.

2.Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/560 Esas, 2013/792 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarih ve 2019/2235 Esas 2021/739 Karar sayılı ilâmıyla;

I- Nakil aracının iadesi kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde

Nakilde kullanılan aracın iadesine ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden TEMYİZ İTİRAZLARININ REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5.maddesi uyarınca, kovuşturma aşamasında "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanmasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

Lehe olan Kanun hükümlerinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında hükmedilen 6.000TL adli para cezasının ödenmesinde taksit yapılıp yapılmayacağının kararda tartışılmaması,

2-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,... nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarihli ve 2021/704 Esas, 2022/550 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi gereği 3 yıl 4 ay hapis ve 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin 12.04.2022 tarihli süre tutum dilekçesi; müvekkili hakkında eksik inceleme sonucu mahkumiyet kararı verildiğine, verilen kararın usul ve Kanuna aykırı olmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 13.09.2013 tarihinde inceleme dışı sanık ...'ın sürücülüğünü yaptığı 02 DD 390 plaka sayılı kamyonda Nazilli 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/723 Değişik İş sayılı arama ve el koyma kararına istinaden yapılan aramada, kolilerde toplamda 4.360 karton kaçak sigara, 54 koli Cuppa marka kağıt bardak ve 387 koli Mahmood Coffe marka kahve ele geçirildiği anlaşılmıştar. Sanık

...'ın bozma öncesinde alınan savunmasında, sigara ve kahvelerin kendisine ait olduğunu, şoför olan ...'ın bunlardan haberinin olmadığını, dosya içindeki faturayı kendisinin düzenleyerek şoföre verdiğini, sigaraları satacağını beyan ettiği belirlenmiştir.

2.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Dosya arasında A 003340 no'lu taşıma irsaliyesi ile A 057667 no'lu fatura bulunmaktadır.

4.30.09.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; ele geçirilen sigaraların kaçak olduğu tespit edilmiştir.

5.04.10.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; kahvelerin yurt içinde piyasaya arz amacıyla üretilen kahveler olduğu ve ülke içerisinde satışına izin verilmesi nedeniyle kaçak olmadığı tespit edilmiştir.

6.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle,

soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, talimat mahkemesince sanığa çıkarılan tebligatta, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, sanığa "1/3" oranında indirim yapılacağı bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve bu itibarla ödeme yapmadığından bahisle hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması,

2.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsadere kararı verilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarihli ve 2021/704 Esas, 2022/550 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,