KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2022/12664 E., 2025/14099 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/185 E., 2021/281 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Asıl karar
- Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
- Ek karar
- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddi
- Tebliğname görüşü
- Kısmî ret, kısmî onama, kısmî bozma
Karar Metni
513 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Katılan ... İdaresi vekilinin asıl hükme ilişkin temyiz isteği yönünden; katılan ... İdaresi vekilinin kanunî süreden sonra asıl hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır.
O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün ve Mahkeme tarafından temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. Katılan ... İdaresi Vekilinin Asıl Hükme İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Katılan ... İdaresi vekilinin yokluğunda verilip 18.12.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra katılan ... İdaresi vekilinin 21.09.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin Reddine Dair 17.01.2022 Tarihli Ek Karara İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde;
O yer Cumhuriyet savcısının yüzüne 01.12.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.12.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen.
“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2020/185 Esas, 2021/281 Karar sayılı ek kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin reddine dair ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
III. Sanık Müdafiin Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarın sanık tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden ve usulüne uygun ihtarat yapılmadan sanığın yanıltılarak ödeme yapılmadığından bahisle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/12664, K. 2025/14099, 19 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama