Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/12760 K.2026/673

Şikâyetçi ... vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesi bulunmadığı cihetle, Tebliğname'de belirtilen (1) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Hukuki kesintinin iddianame düzenlenmesiyle gerçekleşecek olduğundan hareketle, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarının yapılan tetkikinde; sanık hakkında sigara kaçakçılığı suçundan açılmış birçok kamu davasının bulunduğu görülerek, suç ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesinti bulunduğu ve temyiz incelemesine konu 31.07.2013 tarihli eylemin müstakil suç olduğu anlaşıldığından Tebliğname'de belirtilen (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi gereği belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın "3 yıl 1 ay 15 hapis cezasıyla" cezalandırılmasına karar verildiği ve hesap hatası bulunmadığı cihetle, Tebliğname'de belirtilen (3) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamından önce Mahkemenin 17.04.2014 tarihli ve 2013/533 Esas, 2014/158 Karar sayılı kararına karşı katılan ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde, suça konu eşyanın taşınmasında kullanılan nakil aracının müsaderesi ile temyiz istemini sınırlandırmadığı anlaşılmakla, sanığın cezada kazanılmış hakkının bulunmadığının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre davaya katılma hakkı bulunmayan Tarım ve Orman Bakanlığının gerekçeli karar başlığında ''Katılan'' olarak gösterilmesi ve hükmün gerekçesinde sanık isminin "..." olduğu halde "....." olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi yerine, 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2.Suça konu kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un