Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/12921 K.2023/6514

Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/346 Esas, 2022/477 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2009 tarihli ve 2009/367 Esas, 2009/947 Karar sayılı kararı ile sanığın 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8 inci fıkrası uyarınca beş yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu kararın yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmediğinden 01.02.2010 tarihinde kesinleştiği;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinin ardından beş yıllık denetim süresi içerisinde, 29.01.2012 tarihli 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2019/228 Esas, 2019/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın açıklanarak sanığın mahkumiyetine karar verildiği;

Bahsi geçen karara karşı sanık tarafından süresi içinde istinaf yasa yoluna başvurulduğu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından lehe kanun değişikliklerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verildiği; Bu karar üzerine dosya kendisine gelen Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesince de 17.02.2022 tarihli ve 2021/346 Esas, 2022/477 Karar sayılı karar ile açılan kamu davasının zamanaşımından düşmesine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verildiği, kararın katılan kurum vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

5320 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrası "Bölge Adliye mahkemelerinin 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ile 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesi) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, buna göre bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddelerinin uygulanacağı, 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı,

ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 5 inci fıkrasının son cümlesindeki "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder" hükmüne göre, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı dikkate alındığında;

Dosyanın daha önceden sanık yönünden Yargıtay incelemesinden geçmediği, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı, hükmün Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra açıklanması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, temyiz dilekçesi istinaf talebi mahiyetinde kabul edilerek, gereği mahallince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,