Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/13459 K.2023/973

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanığa 18.11.2021 tarihinde tefhim edilen hükümde yasa yolu gösterilirken 7 günlük temyiz süresi her ne kadar 15 gün olarak gösterilmiş ise de, sanık müdafiinin bu süre de geçtikten sonra hükmü 29.03.2022 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği kanun yolu süresinde yanıltma nedeniyle sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2014 tarihli ve 2013/860 Esas, 2014/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, suça konu kaçak akaryakıtın 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

2.Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2014 tarihli ve 2013/860 Esas, 2014/166 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19.Ceza Dairesinin 02.02.2021 tarihli ve 2019/6035 Esas, 2021/916 Karar sayılı ilâmıyla; "...Sanıktan ele geçirilen 65 litre akaryakıtın miktar itibarıyla ticari mahiyette olmadığı gibi dosya kapsamından çiftçi olan sanığın aksi ispat edilemeyen ve değişmeyen savunmalarında akaryakıtı traktöründe kullanacağını belirtmesi karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de,

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Sanık hakkında hükmolunan yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirlenen sınırın altında kalmasına karşın, CMK'nun 324/4. maddesine aykırı olarak, sanıktan tahsiline karar verilmesi,." nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/494 Esas, 2021/982 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, suça konu kaçak akaryakıtın 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.11.2022 tarihli ve 2022/76446 sayılı, onama,ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın isnat edilen suçu işlediğinin sabit olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk tarafından yapılan devriye sırasında sanığın elinde bir adet bidonla beklediğinin görülmesi üzerine önleme araması kararı ile yapılan aramada 65 litre kaçak akaryakıt ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında, üzerine atılı suçu kabul etmediğini, ele geçirilen akaryakıtı kullanacağını savunmuştur.

3.Ulusal Marker Tespit Tutanağı ile suça konu ürünün kaçak olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden; Sanığa 18.11.2022 tarihinde tefhim edilen karara karşı, her ne kadar hükümde temyiz süresi 15 gün olarak gösterilmiş ise de, gösterilen bu süreden de sonra ve karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.03.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Beraat Kararı Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığa ait bidonda 65 litre kaçak akaryakıtın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında akaryakıtı kullanmak için aldığını beyan etmesi, ele geçen akaryakıtın miktar itibariyle kişisel kullanım kapsamında kalması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanığa 18.11.2022 tarihinde tefhim edilen karara karşı, her ne kadar hükümde temyiz süresi 15 gün olarak gösterilmiş ise de, gösterilen bu süreden de sonra ve karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.03.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Beraat Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/494 Esas, 2021/982 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,