Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/13623 K.2023/1475

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2011 tarihli ve 2011/252 Esas, 2011/617 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 50 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve 500,00 TL gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2011 tarihli ve 2011/252 Esas, 2011/617 Karar kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.06.2019 tarihli ve 2015/19127 Esas, 2019/33222 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli, 2019/1063 Esas, 2022/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla beşinci, onuncu, 7242 sayılı Kanun ile aynı maddeye eklenen yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

zincirleme suç hükümleri uygulanan ve daha önceden kesinleşen Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/820 Esas, 2011/440 Karar sayılı ilâmında verilen 3.000,00 TL ve 500,00 TL adlî para cezasının söz konusu cezadan mahsubuna, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hak dikkate alınarak sanık hakkında daha önce verilen 3.000,00 TL ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına,

suça konu kaçak eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.11.2022 tarihli ve 2022/76434 sayılı, düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz nedenleri; lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına, Kanun maddelerinin yerinde ve usulüne uygun olarak uygulanmadığına, delillerin yeterli toplanmadığı ve değerlendirilmediğine, erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gibi alternatif ceza yöntemlerine başvurulmadığına, ceza tayininde ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hesap hatası yapıldığına ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Şikâyetçi ... vekilinin temyiz nedenleri; kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, mahkûmiyet hükmüne itirazının bulunmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan anılan Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği sanık hakkında zamanaşımını

kesen mahkûmiyet tarihi olan 17.11.2011 tarihinden itibaren sanık hakkında yeniden mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 13.01.2022 tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Suça konu sigaraların kaçak olduğuna ilişkin bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli, 2019/1063 Esas, 2022/31 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,