Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/14365 K.2023/3255

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2013/1444 Esas, 2014/898 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet (5607 sayılı Kanun) suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ... maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereği 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 83 gün karşılığı 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu akaryakıtın ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 05.11.2020 tarihli ve 2019/14181 Esas, 2020/14077 Karar sayılı ilâmıyla; "... Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin sanık lehine hükümler içermesi sebebiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2020/2340 Esas, 2021/1868 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları ile yirmiikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 51 ... maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, erteli 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 3 gün karşılığı 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesine ve katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, erteleme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, devriye ekiplerinin görünce aracının farlarını kapatarak park halinde bekleyen aracın yanına yaklaşıldığında yoğun mazot kokusu geldiği, kasadan akaryakıt döküldüğü görülerek Cumhuriyet savcısına haber verildiği, mesai saatleri dışında gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararı ile yapılan aramada 3750 litre kaçak akaryakıt ele geçtiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalarda kaçak akaryakıtı aracında kullanmak amacıyla aldığını beyan ettiği belirlenmiştir.

3.Malen sorumlu ...'un aracı sanığa sattığını beyan ettiği, aracın ruhsat suretinin ve taraflar arasında düzenlenen 26.09.2013 tarihli Oto Alış Mukavelesinin dosya aracında bulunduğu anlaşılmıştır.

5.Suça konu akaryakıtın marker seviyesinin geçersiz olduğuna ilişkin 11.11.2013 tarihli Tübitak MAM Raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

6.Sanığa bozma sonrası 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratının usulüne uygun olarak yapıldığı, sanığın ödeme yapmadığı anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki araçta usulüne uygun olarak yapılan arama sonucunda 3750 litre kaçak akaryakıt ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından mahkumiyet hükmü kurulmasında ve fiilen sanığa ait olduğu anlaşılan aracın müsaderesine ilişkin mahkemenin kabul ve gerekçesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 17.10.2013 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin 05.11.2013 olduğu,

Dairemizce aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen 2022/16633 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 21.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 20.12.2013 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, derdest ise dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş ise dosyaların aslının veya onaylı bir örneğinin bu dosya arasına alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2020/2340 Esas, 2021/1868 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,