Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1468 K.2025/15934

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; 09.11.2020 tarihinde tefhim edilen hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/3. maddesinde yer alan 1 aylık yasal süreden sonra 26.01.2021 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Üst Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden; Üst Cumhuriyet savcısının 09.11.2020 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310/3. maddesinde yer alan 1 aylık yasal süreden sonra 26.01.2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; her ne kadar etkin pişmanlık ihtarında ödeme hususunda Mahkemece süre şartı konmuş ise de, etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın ödeme imkanının bulunmadığını açıkça beyan etmesi ve yargılama sona erinceye kadar hiçbir ödemede bulunmadığından sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

İddianamede müsaderesi talep edilen kaçak eşya hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; Sanık hakkındaki erteli 1 yıl 3 ay hapis cezasında denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden bu sürenin 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.